Οι «10+1 Ερωτήσεις» είναι μια σειρά συζητήσεων που εξερευνά τη μόδα μέσα από τις προσωπικές ματιές ανθρώπων που τη διαμορφώνουν και τη σχολιάζουν. Δέκα ερωτήσεις επαναλαμβάνονται σε κάθε συνέντευξη, ενώ μία προστίθεται ειδικά για κάθε καλεσμένο.
Ο Filep Motwary (@filepmotwary), επιμελητής εκθέσεων μόδας, συγγραφέας, σκηνοθέτης φωτογράφος και editor-at-large της Vogue GREECE – για να αναφέρουμε μερικές από τις ιδιότητες του – απο το 2004 μέχρι σήμερα, έχει συνομιλήσει με εκατοντάδες από τις σημαντικότερες και πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες στον χώρο της μόδας και των τεχνών, μέσα από τις συνεντεύξεις του. Με μεγάλη χαρά και ευγένεια, μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα τον ίδιο, τη σκέψη και τη ματιά του πάνω στον κόσμο της μόδας, μέσα από τις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες απαντήσεις του.
1. Τι είναι σήμερα το κιτς;
Μιλώντας για τη μόδα, όσοι είμαστε λίγο μεγαλύτεροι ίσως εξακολουθούμε να αναγνωρίζουμε το kitsch ως κάτι κακόγουστο και υπερβολικά συναισθηματικό, φανταχτερό ή απλώς χωρίς ιδιαίτερο γούστο – αν και μπορεί επίσης να το απολαμβάνουμε είτε με ειρωνεία είτε με κάποια τρυφερότητα. Αυτό έχει γίνει πλέον ο κανόνας της εποχής μας, έτσι δεν είναι;
2. Η μόδα έχει καταντήσει απλώς ένα κυνήγι του επόμενου trendy ρετρό;
Η ίδια η ιδέα του τι είναι μόδα είναι retro.
3. Πώς χτίζεις προσωπικό γούστο στην εποχή του Instagram και των trends, όταν όλα είναι αντιγραφή της αντιγραφής;
Μπορούμε να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε με τον παλιό τρόπο: μέσα από βιβλία, ταινίες, την αρχαιολογία, την αρχιτεκτονική, την παγκόσμια ιστορία και την τέχνη στην πιο ολοκληρωμένη τους μορφή, και να αποφασίζουμε μόνοι μας τι μας μιλάει και τι όχι. Αυτό έχω κάνει σε όλη μου τη ζωή και αυτό συνεχίζω να κάνω.
4. Τα ρούχα έχουν ακόμα τη δύναμη να μας μεταμορφώνουν σε αρχέτυπα ή έχουν χάσει την αξιοπιστία τους;
Πιστεύω πως ναι. Γίνονται το θαυμαστικό της ίδιας μας της ύπαρξης. Και αυτό, πιστεύω πως θα ισχύσει στο διηνεκές.
5. Ποια ήταν η καλύτερη συλλογή ή σόου της σεζόν και γιατί;
Συχνά αναρωτιέμαι τι σημαίνει πραγματικά μια «καλή συλλογή» ή ένα καλό show; Τον περασμένο Μάρτιο, για παράδειγμα, ερωτεύτηκα τη δουλειά του Satoshi Kondo για τον Issey Miyake. Η ενέργεια του show και τα ίδια τα ρούχα ήταν πραγματικά μαγνητικά. Το ίδιο ισχύει και για τον Marc Jacobs στη Νέα Υόρκη. Υπάρχει κάτι πολύ ξεχωριστό στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τι συνοψίζει μια fashion collection. Ακόμη και μετά από 40 χρόνια στον χώρο, πιστεύω πως παραμένει πραγματικά σύγχρονος, νεανικός, εξερευνητικός! Επίσης, η τελευταία επίδειξη του Junya Watanabe ήταν εξαιρετική, γιατί περιείχε τόσα πολλά στοιχεία που αγαπώ, πάνω απ’ όλα, το drama και άλλα τόσο κλισέ. Το finale, με τη Maggie Maure, με ανατρίχιασε.
Παρακολουθώ τα περισσότερα shows εδώ και πολλά χρόνια, ιδιαίτερα στο Παρίσι, και βρίσκω τον εαυτό μου να επιστρέφει υποσυνείδητα στον John Galliano και στη δουλειά του για τον Dior και για το δικό του label εκείνη την εποχή. Ήταν – και παραμένει – ένα είδος από μόνο του. Φαίνεται πως έλκομαι συγκεκριμένα από την Haute Couture και από ρούχα που κυριαρχούν πάνω στο σώμα, αντί για το αντίθετο. Thierry Mugler, Jean Paul Gaultier, Claude Montana – ή, πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω, Jacques Fath, Charles James και το New Look του Monsieur Dior. Η μόδα μοιάζει πάντα να επιστρέφει σε αυτές τις αναφορές: ρούχα με παρουσία, ρούχα που επιβάλλουν μια σιλουέτα, ρούχα που ενσωματώνουν το sex. Και, ειλικρινά, μου πήρε χρόνια να παραδεχτώ φωναχτά πόσο πολύ με γοητεύει αυτό. Με συνεπαίρνει επίσης η ιδέα του σώματος μέσα σε ένα ρούχο που δημιουργεί την υποψία, αντί να αποκαλύπτει ξεκάθαρα ποια ακριβώς είναι η μορφή του — όπως συνέβαινε με τον Cristobal Balenciaga. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα αλλάζει με τα χρόνια. Όπως αλλάζει η όψη μας, έτσι αλλάζει και η «όρασή» μας.
Αυτό υπήρξε, εν μέρει, η αφετηρία για την έκθεσή μου Haute à Porter, την οποία επιμελήθηκα στο ModeMuseum στο Hasselt του Βελγίου, ακριβώς πριν από δέκα χρόνια. Η έκθεση παρουσίαζε πολλούς από τους designers και τα brands που ανέφερα, ακριβώς επειδή είχαν μια εξαιρετική κατανόηση του σώματος — και του sex, σε όλες του τις μορφές — ως μιας ισχυρής γλώσσας της μόδας.
6. Στην Αθήνα, όπου η ζέστη είναι αποπνικτική και ο ήλιος ανελέητος, πώς θα προτείνατε να ντυνόμαστε;
Tank tops και shorts για τα αγόρια, tank tops και miniskirts για τα κορίτσια. Flat shoes. Η Αθήνα θα πρέπει να διατηρήσει τη σεξουαλικότητά της, όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες. Είμαι ερωτευμένος με την Ελλάδα.
7. Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου οι τιμές της πολυτέλειας έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα, είναι το fast fashion μονόδρομος και πώς θα έμοιαζε μια βιώσιμη εναλλακτική;
Πράγματι τιμές των ειδών πολυτελείας απέχουν από την πραγματικότητα παντού. Αν μπορείς να τα αγοράσεις, τότε δεν έχεις παρά να το κάνεις. Διαφορετικά, αν όντως σημαίνει τόσο πολλά για σένα, βρες τον τρόπο ώστε να μοιάζει αληθινό! Τι σημασία έχει;
8. Είναι η μόδα απλώς καλή στο να προβλέπει την κουλτούρα ή αποτελεί μια διαμορφωτική δύναμη;
Όχι, δεν το πιστεύω. Τουλάχιστον όχι πια. Η ιδέα της «μόδας» σήμερα δεν αφορά μόνο μια έννοια.
9. Χωράει ακόμα αντικειμενική και κριτική φωνή στη σημερινή, πλήρως εταιρικοποιημένη βιομηχανία της μόδας;
Όχι.
10. Ποιες τρεις ελληνικές πολιτιστικές μορφές, ρεύματα ή αναφορές έχουν επηρεάσει περισσότερο τη μόδα;
Η αρχαία Ελλάδα θα αποτελεί πάντα παράδειγμα σπουδαίων αισθητικών ιδεών! Ο Παρθενώνας, η Οδύσσεια, το μουσικό album και φιλμ ODES του Vangelis με την Irene Papas, η φωτογράφος Elli Souyioultzoglou-Seraidari – περισσότερο γνωστή με το επαγγελματικό της όνομα Nelly’s – και, τέλος, η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων με την υπογραφή του Δημήτρη Παπαιωάννου, το 2004…
11. (+1) Η προσωπική ερώτηση του Filep: Κάποτε το να είναι κανείς multidisciplinary ήταν κάτι το εξαιρετικό. Σήμερα μοιάζει σχεδόν απαραίτητο. Το βλέπετε ως εξέλιξη της δημιουργικότητας ή ως απάντηση στη βιομηχανία;
Αυτό που κάνω είναι αυτό που είμαι, έγινα γνωστός και υπάρχω μέσα από τη δουλειά μου. Σε ένα χρόνο κλείνω τα πενήντα. Ας τελειώνουμε με αυτό το θέμα.
*Στη συζήτηση συμμετείχαν και οι: Στράτος Καλφόπουλος (Σκηνοθέτης), Κωστάκης Δημόπουλος (Υποψήφιος διδάκτορας στην κοινωνιολογία) Μαρία Τραχανία (Οδοντίατρος)
Περισσότερα για τον Filep:
@filepmotwary
www.filepmotwary.com
–——————————————————
Filep Motwary (@filepmotwary), fashion exhibition curator, author, filmmaker, photographer, and editor-at-large of Vogue Greece – to name just a few of his many roles – has interviewed hundreds of the most influential and fascinating figures in the worlds of fashion and the arts since 2004. With great pleasure and generosity, he gave me the opportunity to get to know him better and gain a deeper understanding of his thoughts and perspective on the world of fashion through his particularly insightful and engaging answers.
1. What is kitsch today?
Speaking of fashion, those of us who are a little older might still recognize kitsch as something tacky, overly sentimental, flashy, or simply in poor taste – although it can also be enjoyed ironically or affectionately. This has become the norm of our times, hasn’t it?
2. Is fashion now just a search for the next trendy retro?
The idea of what fashion is, is retro.
3. How can we cultivate personal taste in the age of instagram and trends, when everything is a derivative?
We can keep learning the old way: through books, films, archeology, architecture, world history and art in their fullest form, and decide for ourselves what speaks to us and what doesn’t. That’s what I’ve done all my life, and it’s what I still do.
4. Do clothes still have the power to transform us into archetypes, or have they lost credibility?
I believe so, yes. They become the exclamation mark of our own being. And that, I believe, will never change.
5. What was the best collection or show of the season – and why?
But what does a «good collection» or a good show really mean? Last March, for example, I fell in love with Satoshi Kondo’s work for Issey Miyake. The energy of the show and the clothes themselves were truly magnetic. The same goes for Marc Jacobs in New York. There is something very special about his understanding of what a fashion collection can be. Even after 40 years in the business, he remains truly modern, youthful, explorative!
Also, Junya Watanabe’s last women’s show was exceptional because it contained so many elements that I love, above all, drama and so many other cliches. The finale, with Maggie Maure, gave me chills.
I have been attending most of the shows for many years now, particularly in Paris, and I find myself subconsciously returning to John Galliano and his work for Dior and for his own label back in the day. It was – and still is – a genre of its own. It seems that I am drawn specifically to Haute Couture and clothes that dominate the body, rather than the other way around. Thierry Mugler, Jean Paul Gaultier, Claude Montana – or, going further back, Jacques Fath and Monsieur Dior’s New Look. Fashion always seems to return to these references: clothes with presence, clothes that impose a silhouette, clothes that incorporate sex. And, frankly, it took me years to admit out loud just how much I am fascinated by that. I am also fascinated by the idea of the body within a garment that creates a sense of suggestion rather than revealing exactly what its form is – as was the case with Cristobal Balenciaga. However, the way we see things changes over time. Just as our appearance changes, so does our “vision.”
This was, in part, the starting point for my exhibition Haute à Porter, which I curated at the ModeMuseum in Hasselt, Belgium, exactly ten years ago. The exhibition featured many of the designers and brands I have mentioned, precisely because of their exceptional understanding of the body – and of sex, in all its forms – as a powerful language of fashion.
6. In Athens, where heat is suffocating and the sun punishing, how would you recommend we dress for it?
Tanktops and shorts for the boys, tanktops and miniskirts for the girls. Flat shoes. Athens should maintain its sexiness like the ancient Greeks. I am in love with Greece.
7. In places like Greece, where luxury prices have become detached from reality, is fast fashion the only option – and what would a sustainable alternative look like?
Luxury prices have become detached from reality everywhere. If you can afford it, buy it. Otherwise, if it means that much to you, just fake it! What does it matter?
8. Is fashion merely good at predicting culture or is it a formative force?
No, I don’t think so. At least not anymore. The idea of “fashion” today has more than a single translation.
9. Can an objective and critical voice still exist in today’s fully corporatized fashion industry?
Νο.
10. Which three Greek cultural figures, movements, or references have most influenced fashion?
Ancient Greece will always be an example of great fashions! The Parthenon, Odyssey, Vangelis album & film ODES with Irene Papas, photographer Elli Souyioultzoglou-Seraidari–better known by her professional name of Nelly’s and lastly Papaioannou’s Olympic Games opening ceremony, in 2004.
11. (+1) Filep personalized: Being multidisciplinary was once exceptional. Today, it almost seems necessary. Do you see this as an evolution of creativity or a response to the industry?
What I do is who I am and therefore I exist and known for. Ι’ll be 50 in a year. Let’s get over this.
*Also participating in the discussion were Stratos Kalfopoulos (Director), Kostakis Dimopoulos (PhD Candidate in Sociology), and Maria Trachania (Dentist).
More about Filep:
@filepmotwary
www.filepmotwary.com
