Πάρος, Οκτώβρης 2024. Ο αέρας μυρίζει χώμα και λάδι. Ελιές μαζεύονται με τα χέρια, σε πατημένα λιόφυτα. Το παλιό μηχανάκι ξεχασμένο μπροστά στα αμπέλια, βάρκες ξαποσταίνουν στη στεριά, τροχόσπιτα πλάι στη ΔΕΗ κοιμούνται. Κι σε μιαν άκρη, ένα απόκρυφο στούντιο με πήλινα, βουβό σαν προσευχή. Το φιλμ κρατά ό,τι δεν ειπώθηκε: ιδρώτα, παύση, φως χωρίς χρώμα, μα γεμάτο μνήμη.