ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ
Με τον Μποστ, επίσημα Χρύσανθο Βοσταντζόγλου και καλλιτεχνικά Μέντη Μποσταντζόγλου, γνωριστήκαμε με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο: μέσα από μια ακαδημαϊκή εργασία. Εκεί όπου οι περισσότεροι τον έχουν ταυτίσει με την ανορθογραφία, την καυστική σάτιρα και τη γλωσσική αναρχία, εγώ τον αντιμετώπισα για πρώτη φορά με την απόσταση της ανάλυσης. Πρόταση-πρόταση, λέξη-λέξη, κλήθηκα να εξετάσω τα […]
ΓΕΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ: Ο ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ, Η ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΜΗΧΑΝΙΑΣ
Τον Ντάριο Φο τον θυμήθηκα από ένα Spotify playlist του Πάνου Βλάχου. Αν και ο Φο κατέχει σχεδόν μόνιμη θέση στις σχολές θεάτρου, όπου το έργο του δεν παύει να συζητιέται, για κάποιους έχει χάσει την ‘επικαιρότητά’ του μέσα στην πληθώρα απόψεων και στα νέα αφηγηματικά σχήματα. Όταν όμως έτυχε να παρακολουθήσω ένα σύγχρονο ελληνικό […]
