ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΕΨΙΛΟΝ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Η πνευματική σοδειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου αποτελεί μέρος του λεγόμενου «Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου», στον οποίο ανήκει η πλειονότητα των Ελλήνων σκηνοθετών, που έδρασε μετά την πτώση της δικτατορίας, όπως η Τώνια Μαρκετάκη, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος και άλλοι. Κάτι, όμως, διακρίνει τον Αγγελόπουλο στον κινηματογραφικό χώρο αποτελώντας, ίσως, τον λόγο που είναι έως […]
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΣΑΠΡΑΪΛΗ
Στο βιβλιοπωλείο που κάποτε εργαζόμουν, υπήρχε ένα βιβλίο πάνω στον πάγκο της λογοτεχνίας, που κάθε φορά που περνούσα, σταματούσα να το χαζέψω. Το εξώφυλλο του ήταν μαύρο και είχε πάνω μία μυστηριώδη πόρτα και τον περίεργο τίτλο «De Mysteriis». Το άνοιξα κάποια στιγμή στην πρώτη σελίδα και είδα ότι είναι εμπνευσμένο από τον ομώνυμο δίσκο […]
ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ
Η Σοφία Ζαριφόπουλος (μία από τις πιο αξιοσημείωτες «εισαγωγές» των ΗΠΑ στην Ελλάδα) είναι αυτό που θα μπορούσε να αποκαλέσει κανείς ένα δημιουργικό πολυεργαλείο: μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στη μουσική, τον σχεδιασμό μόδας, το influencing, το DJing και οτιδήποτε άλλο τραβήξει την προσοχή της. Η πορεία της είναι μοναδικά δική της — τολμηρή και […]
«ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΓΙΟΣ;»
Στο τοπίο της σύγχρονης ελληνικής σκηνής, η ομάδα νείρομαι ανοίγει μια ρωγμή ειλικρίνειας. Η παράσταση «Παράσταση στον Πατέρα. Το ντοκιμαντέρ» δεν είναι ένα τυχαίο καλλιτεχνικό προϊόν, αλλά μια ζωντανή κατάθεση για την αποτυχία της τέχνης να επουλώσει πληγές — μια εξομολόγηση που γεννήθηκε και αναδιαμορφώθηκε μέσα από μια βαθιά προσωπική δημιουργική διαδρομή. Όταν πρωτοείδα την […]
Ο ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΜΕ
“Η γιαγιά μας η καλήπου εχήρεψε μικρήείχε άντρα τον παππού μαςταγματάρχη από σχολή Κάθε τόσο της κολλούσακαι της έλεγα:γιαγιάκαχήρα είσαιβρες βρε κάποιονμε πολλά πολλά λεφτάκια Κρεμασμένες να τις έχωτις ψωλές σ’ έναν κορμόμήτε να τις βλέπω θέλωμήτε να τις ακουμπώ Τότε αλήθεια ανεκουφίσθηνείχαν όλα πια λυθεί Η πουστρίλα στη φαμίλιαήταν κληρονομική” «Η γιαγιά μου η […]
Η EΠΙΘΥΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ
Αν ο μοναχικός πρωταγωνιστής του Υπογείου άκουγε την γνωστή φράση του Διαφωτιστή φιλοσόφου Ρενέ Ντεκάρτ “Σκέφτομαι άρα υπάρχω” θα γέλαγε στα μούτρα του και θα φώναζε εκκωφαντικά από το σκοτεινό του υπόγειο: «Όχι! Επιθυμώ άρα υπάρχω!». Το Υπόγειο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1864) θεωρείται το πρώτο έργο υπαρξιακής λογοτεχνίας. Είναι ένα δύσκολο βιβλίο. Δυσκολοχώνευτο. Μα ο […]
ΑΙΜΙΛΙΑ ΠΛΑΤΗ: «ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΤΕΤΟΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΘΕΣΜΟΣ»
Κάθε Τετάρτη γύρω στις επτά, οκτώ άνθρωποι ανοίγουν την οθόνη του υπολογιστή για να συνδεθούν στην καθιερωμένη τους συνάντηση. Μοιράζονται αυτά που διάβασαν την εβδομάδα που πέρασε, ανταλλάσσουν απόψεις και πάνω απ’ όλα, διαβάζουν ο ένας στον άλλον αυτά που έγραψαν. Εδώ και δυόμιση χρόνια, δεν υπάρχει είδος γραφής με το οποίο δεν έχουν πειραματιστεί. […]
«Η ΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ»: Η ΟΝΤΡΙ ΛΟΡΝΤ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ
«Ίσως για μερικούς από εσάς εδώ σήμερα, είμαι το πρόσωπο ενός από των φόβων σας. Επειδή είμαι γυναίκα, επειδή είμαι μαύρη, επειδή είμαι λεσβία, επειδή είμαι ο εαυτός μου – μια μαύρη γυναίκα πολεμίστρια ποιήτρια που κάνει τη δουλειά της – έρχεται να σας ρωτήσει, εσείς κάνετε την δική σας;» («Μεταμορφώνοντας τη σιωπή σε γλώσσα […]
